W pociągach i autobusach
Wiele sieci komunikacji publicznej na świecie pozwala pasażerom na korzystanie z bezdotykowych kart płatniczych wykorzystujących technikę RFID. Taka karta ma kształt karty bankomatowej i spokojnie mieści się w portfelu. Płatnośc za przejazd odbywa się w momencie przytrzymania karty w pobliżu czytnika (mniej niż 10cm) i zazwyczaj potwierdzana jest sygnałem dźwiękowym lub świetlnym. W londyńskiej komunikacji miejskiej wykorzystywane są tak zwane Oyster Cards, w których znajduje się znacznik pracujący na częstotliwości HF. Posiadacz takiej karty upoważniony jest do przejazdów autobusami, pociągami oraz metrem co w znacznym sotpniu ułatwia podróżowanie po wielkiej aglomeracji miejskiej.
Tego typu bilety możemy także zaobserwować w polskich autobusach np. w Kaliskich Liniach Autobusowych, gdzie oprócz zwykłych biletów papierowych można korzystać z kart RFID. Karta po ówczesnym załadowaniu konta (na określoną kwotę) pozwala na szybkie kasowanie biletu za siebie, ale także za osoby towarzyszące jeśli nie zdążyły zakupić biletu w kiosku. Płatność kartą zbliżeniową jest tańsza niż tradycyjnymi biletami papierowymi i nie zmusza pasażera do posiadania informacji o taryfach obowiązujących za dany przejazd. Płatność biletem w postaci karty zbliżeniowej jest prostsza, wygodniejsza i bezstresowa. (więcej informacji o karcie elektronicznej w KLA).
Technika RFID może również zapewnić pasażerom dokładniejsze informacje o rozkładach jazdy oraz o opóźnieniach środków komunikacji publicznej, które często mają miejsce. Autobus lub pociąg zaopatrzony w czytnik RFID, gdy podjeżdza do przystanku odpytuje umieszony na nim znacznik RFID odczytując w ten sposób jego unikalny numer identyfikacyjny. Następnie do ID przystanku dodaje informacje o godzinie przyjazdu i wysyła dane do centralnej bazy danych, gdzie informacje są przetwarzane i na podstawie ich uaktulaniany jest przybliżony czas przybycia taboru.

