Serwis RFID dla każdego

Automatyczna identyfikacja często spotykana w postaci skrótu Auto ID jest to metoda automatycznego zbierania informacji oraz wprowadzania ich do systemu komputerowego bez udziału człowieka. Systemy takie zbudowane mogą być w oparciu o kody kreskowe, pomiary biometryczne,rozpoznawanie głosu oraz technike RFID.

Czytnik RFID zwany także w literaturze anglojęzycznej jako Interrogator czyli urządzenie odpytujące. Jest to niezbędny element systemu RFID. Czytnik RFID może być w wersji stałej (ang. fixed) oraz mobilnej (ang. mobile). Odbiór informacji "wysłanych" przez znacznik możliwy jest dzięki antenom czytnika, które mogą być zintegrowane z nim lub występować autonomicznie, połączone za pomocą kabla.

Znaczniki pracujące w trybie włączony, wyłączony. Wykorzystywane w celu zapobiegania przed kradzieżą w sklepach, bibliotekach itp.

EPC czyli elektroniczy kod produktu. Podobnie jak Universal Product Code (UPC) jest unikatowym w skali światowej numerem identyfikującym produkt w łańcuchu dostaw. Występują w wersji 64 oraz 96 bitowej. Zawiera informacje o producencie, typie produktu oraz numerze seryjnym, który pomaga na dokładniejszą identyfikację produktu w porównaniu z kodami kreskowymi. Został stworzony przez organizację non-pofit jaką jest EPCGlobal.

Jest to połączenie znacznika pasywnego oraz etykiety papierowej, na której powierzchni można zapisać poprzez nadruk dodatkowe informacje takie jak kod kreskowy czy też opis produktu, który umożliwi człowiekowi szybki odczyt informacji bez potrzeby wykorzystania dodatkowego urządzenia.Taka hybryda dwóch technik pozwala na identyfikację produktu  zarówno za pomocą powszechnie używanych skanerów kodów kreskowych jak i czytników RFID.

Graficzna reprezentacja informacji poprzez kombinację ciemnych i jasnych elementów (pasków), ustaloną według przyjętych reguł budowy danego typu kodu.

Urządzenie mające n wejść i jedno wyjście (jeśli odwrotnie to mamy doczynienia z demultiplekserem). W systemach RFID wykorzystanie multiplekserów pozwala na zwiększenie ilości anten obsługiwanych przez jeden czytnik RFID a także redukcje ilości czytników.

Metoda komunikacji umożliwiająca przesył informacji w obu kierunkach, jednakże w danej chwili urządzenie może tylko nadawać lub tylko odbierać dane.

Technika zmniejszająca pradwopodobieństwo wystąpenia kolizji w kanale, gdy nadaje więcej niż jedno urządzenie. Zapobieganie kolizji wykonywane jest poprzez skoki częstotliwościowe po kanałach zgodnie z wygenerowaną sekwencja pseudolosową (inną dla każdego z urządzeń). Im więcej kanałów tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia kolizji. Przykładowo Bluetooth wykorzystuje tą technike.

Znacznik RFID w literaturze anglojęzycznej znany także jako tag RFID posiada jeden zintegrowany obwód IC (ang. Integrated Circuit), częściej znany jako μ-chip lub transponder, w którym zawarty jest między innymi jego numer seryjny (czasami również dodatkowa pamięć do wykorzystania przez użytkownika) oraz układ logiczny potrzebny do „zrozumienia” protokołów komunikacyjnych interfejsu radiowego. Chip połączony jest z anteną mikropaskową, dzięki której możliwa jest komunikacja z czytnikiem RFID. Najpopularniejsza wersja to znacznik pasywny, który w połączeniu z etykietą papierową tworzy tzw. etykietę inteligentną i jest alternatywą dla powszechnie używanych kodów kreskowych.

Znaczniki pasywne nie posiadają wewnętrznego zasilania (baterii) i nie mogą „transmitować” sygnału bez pomocy czytnika RFID. Cała energia potrzebna do zasilenia μ-chipu oraz wyemitowania sygnału danych w kierunku czytnika czerpana jest z pola elektromagnetycznego generowanego przez czytnik. Ten rodzaj znacznika jest obecnie najmocniej rozwijany ze względu na niską cenę i małe gabaryty.